Met twee benen op de grond

Met twee benen op de grond“Spiritualiteit”, de laatste jaren is dit een veel voorkomend onderwerp. Het is een woord wat we wellicht beter kunnen vervangen door “bewust zijn”. Je zou zeggen dat het op hetzelfde neer komt maar het woord “spiritualiteit” wekt bij veel mensen het idee dat het allemaal zweverige theorieën zijn. Naar ons idee is dat vaak ook zo, simpelweg door de manier waarop het gebracht wordt. “Spiritualiteit” wordt in verband gebracht met alles wat er is tussen hemel en aarde. Maar jammer genoeg, richt men zich meer op de hemel dan op onze planeet, de Aarde.


Men spreekt over het feit dat we vanuit de sterren komen. Velen zijn dan ook op zoek naar de planeten waar we vandaan komen en de familie die we daar hebben. Ik ben er zeker van dat we allemaal vanuit de sterren komen en daar familie hebben die op ons wacht. Ik ben er ook zeker van dat onze families daar weten dat wij hier op Aarde zijn met een reden. Met een taak die we moeten volbrengen. Een taak die inderdaad zijn invloed heeft op het hele universum omdat alles met elkaar verbonden is. Alleen zijn we natuurlijk niet voor niets hier op Aarde geboren in plaats van bijvoorbeeld op de Pleiaden of Sirius. Als we daar nu moesten zijn waren we nu wel daar!

Mensen zijn vaak meer bezig met het “weer terug naar huis te willen keren” dan met hun wens hun specifieke taak hier op Aarde te verwezenlijken. Velen willen hier zelfs niet eens zijn! Als we naar de chakra´s in het lichaam kijken dan is ook onze wortelchakra het meest geblokkeerd. Dit is onze eerste chakra en deze staat vooral voor onze verbinding met de Aarde. Seksualiteit speelt hierbij een ook grote rol (en dus ook alle blokkades betreffende dit onderwerp!), alleen al omdat deze chakra letterlijk in verbinding staat met onze geslachtsklieren. Daarnaast heeft dit energetisch centrum vooral te maken met overleven, jezelf neerzetten in het leven en blijven staan.

Het is dus zeker zo belangrijk om deze eerste chakra goed te ontwikkelen als bijvoorbeeld onze zevende chakra, de kroonchakra. Welke vooral verband houdt met al het Goddelijke. Doordat veel mensen zich niet werkelijk verbonden voelen met de Aarde en liever in de sterren zouden willen zijn, zijn zij geneigd veel meer aandacht te besteden aan de twee bovenste chakra´s, de voorhoofdchakra ofwel ons “derde oog” en de kroonchakra op onze kruin. De wortelchakra wordt in vele gevallen genegeerd of over het hoofd gezien en blijft daardoor achter in ontwikkeling. De verbondenheid met de Aarde staat op een laag pitje en daardoor `zweeft` men energetisch letterlijk boven de Aarde en zal men ook zo spreken en handelen!

Wanneer je jezelf echter “bewust” bent van het leven, de oorsprong en het nut er van, dan ben je jezelf zeker ook bewust van het feit dat je pas “naar huis terug kunt keren” wanneer je hier op Aarde jouw specifieke taak hebt volbracht! Want daarom ben je hier! En ja! Je hebt er zelf voor gekozen! Hoe vreemd dit vaak ook lijkt. Zelfs met de volle overtuiging dat je dit ook kunt! Omdat de taak die je hier te volbrengen hebt helemaal bij je past. Sterker nog: deze taak kan alleen maar door jou volbracht worden! Ik zeg vaak tegen mensen: De hele wereld wacht op het moment dat jij je talenten gaat aanboren, op het moment dat jij gaat laten zien wie je bent en wat je kunt!

En dit hoeven helemaal geen hele grote, vooruitstrevende of vernieuwende dingen te zijn. We hoeven niet in ons eentje de hele wereld te redden! Het wordt tijd dat we inzien dat we juist aan onszelf moeten werken. Om onszelf gewoon te kunnen laten zien zoals we zijn. Wanneer we het masker naar de maatschappij toe blijven dragen, vast blijven houden aan alle maatschappelijke denkpatronen, overtuigingen en tradities, zijn we in feite niet onszelf. En dragen we zo ook een masker naar onszelf toe! Wanneer we onszelf echt neer gaan zetten zoals we zijn en van daaruit spreken en handelen zullen we steeds meer in onze eigen kracht staan en ook meer rust vinden.

Want we leven dan het leven vanuit onze eigen denkpatronen en overtuigingen, we doen dan wat bij ons past en spreken vanuit onze eigen ervaring, kennis en bewustzijn. Dit hele proces in onszelf heeft een rimpeleffect op onze omgeving. Wanneer we zelf veranderen, verandert onze omgeving met ons mee. Dus juist door de dingen op onze eigen manier te gaan doen en onze eigen mening te gaan vormen, door eigen onderzoek te doen, gaan we onszelf verder ontwikkelen. Zo gaan we onze talenten benutten en verder verdiepen.

Door het gebruik van onze talenten, die we niet voor niets hebben meegekregen in dit leven, zouden we echt een steentje bij kunnen dragen. Iedereen op zijn of haar eigen manier. Door te doen waar we goed in zijn en wat we dus ook leuk vinden, want dat gaat gepaard met elkaar, zouden we de wereld tezamen een beetje mooier kunnen kleuren! Hoe eenvoudig kan het zijn! Door te handelen op onze eigen manier, in plaats van de mensen om ons heen na te doen, een masker op te zetten en ons eigen denken te verbergen. Kom er maar voor uit, voor je eigen denken en visie, laat maar zien wie je werkelijk bent! Daar wachten we op!

We hopen jou te zien in 2016, gewoon zoals je bent!

Universe is magic and love is the key

Team Anton Teuben

Delen..Tweet about this on TwitterShare on Facebook191Share on Google+0Share on LinkedIn0Pin on Pinterest0Digg this
Voeg toe aan je favorieten: permalink.

One Response to Met twee benen op de grond

  1. White shores zegt:

    Dit artikel doet op een vreemde manier goed. Het is frappant wat er in de derde alinea staat. Want dat is precies wat een groot deel van mijn leven maar vooral de laatste jaren erg mijn probleem is. Worteling, als ik dat zo mag noemen, anders gezegd het (kunnen) vinden van een thuisgevoel ergens. Ik heb het niet, en zou ook niet weten waar ik het moet zoeken. Ik wil altijd alleen maar weg, maar weet niet waarheen. Dat is raar. Heimwee in je eigen huis. Eigenlijk heb ik overal waar ik kom alleen maar conflict met mensen, en nooit eens ‘normale’ relaties. Ik denk steeds; volgende week ben ik hier weg en that’s it, dus dat mooie vloertapijt wat ik nu heb gezien, koop ik toch maar niet. Maar zo schuift alles dus steeds verder op naar voren en gaat er veel van wat ik anders gewoon zou doen, aan mij voorbij. Ik heb helemaal niet het idee dat ik een ‘taak’ te doen heb of zoiets dus dat idee om hier te zijn met een speciaal doel is eigenlijk allang weg. Ik denk steeds dat ik alleen maar een soort van zandzak ben die door God overboord is gegooid zodat zijn schip blijft vastkleven aan de Aarde. Zoals een meerpaal in de haven, die altijd alleen maar staat uit te kijken over het water, totdat er een schip aanmeert. Misschien gebeurt er daarom in mijn leven ook niks.
    Ik ben eigenlijk al in mijn schooltijd uitgespuugd door de maatschappij, en werk heb ik daarna nooit gehad. Het niet kunnen wortelen heeft inmiddels tot een ziektebeeld geleid; ik kan niet meer zitten zonder irritatie en/of pijn. Direct gevolg van een véél te lang dichtzittend wortelchakra en ook het tweede, sacraalchakra. Verder is het opvallend dat ik nu ook last heb van mijn tand-wortels. Als ik ooit droom, dan droom ik dat ik in onbekende steden aan het sleuren ben met koffers. En ik haat zulke omgevingen. Ik zit in overvolle treinen tussen mensen die ik niet ken. Soms hoor ik mezelf dan vragen; Weet u waar ik naartoe moet? Ik krijg nooit antwoord. Die steden en/of landschappen die ik dan zie, zijn altijd opvallend NIET-aards. Ik zit vaak in treinen die op een soort brede metalen band zweven wat een beetje lijkt op traanplaat, en als je dan gaat bewegen zie je die band niet meer zodat je alles onder je kan zien. Laatst zweefde ik over een groot water, en zat ik voorin in een soort van uitzichtkoepel. Onder mij zag ik de golven wegschieten. Een andere keer sta ik op wuivend groen gras tot aan de horizon, met witte klokjes er in. En soms word ik dan ineens wakker met tranen, dat het iets van mijn ‘thuis’ was, maar dan trapt de overbuurman zijn overdreven zware motorfiets weer aan, en ben ik weer in deze harde realiteit en kan de dag weer beginnen. Vaak ben ik ’s morgens naast mijn bed eerder doodmoe dan fris en opgewekt. Maarja. Je moet door, denk ik dan. Ik hoor God soms wat praten en dan zegt hij; EN JE BLIJFT STAAN!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

achttien − veertien =